فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ ٢٢
Fadallāhumā bighurūrin falammā dhāqash-shajarata badat lahumā saw'ātuhumā watafiqā yakhsifāni 'alayhimā min waraqil-jannati wanādāhumā rabbuhumā alam anhakumā 'an tilkumash-shajarati wa aqul lakumā innash-shaytāna lakumā 'aduwwum mubīn
Beləliklə, (şeytan) hiylə gələrək onları aldatdı. Hər ikisi ağacdan daddıqda, ayıb yerləri özlərinə göründü və onlar Cənnət (ağaclarının) yarpaqlarından ayıb yerlərini örtməyə başladılar. Rəbbi onlara (belə) müraciət etdi: “Mən sizə o ağacı qadağan etmədimmi və şeytan sizin açıq-aşkar düşməninizdir, demədimmi?”
Təfsir
Beləliklə, şeytan onları tovlayıb aldataraq Cənnətdə olduqları yerdən aşağı endirdi. Hər ikisi də qadağan olunduqları ağacdan yedikdə, övrət yerləri özlərinə göründü və onlar Cənnət yarpaqlarından ayıb yerlərinin üstünə yapışdırmağa başladılar. Rəbbi onlara belə xitab etdi: "Mən sizə bu ağacdan yeməyi qadağan etmədimmi və hər ikinizi şeytanın şərindən çəkindirərək o, sizin açıq-aşkar düşməninizdir, demədimmi?".