Qabasقَدۡ كَانَتۡ لَكُمۡ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ فِيٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ إِذۡ قَالُواْ لِقَوۡمِهِمۡ إِنَّا بُرَءَٰٓؤُاْ مِنكُمۡ وَمِمَّا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ كَفَرۡنَا بِكُمۡ وَبَدَا بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمُ ٱلۡعَدَٰوَةُ وَٱلۡبَغۡضَآءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ وَحۡدَهُۥٓ إِلَّا قَوۡلَ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسۡتَغۡفِرَنَّ لَكَ وَمَآ أَمۡلِكُ لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖۖ رَّبَّنَا عَلَيۡكَ تَوَكَّلۡنَا وَإِلَيۡكَ أَنَبۡنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ ٤
Ҳақиқатан, сизларга Иброҳим ва у билан бирга бўлганларда яхши ўрнак бор. Улар: «Биз сиздан ва сиз ибодат қилаётган нарсадан безормиз, сизга куфр келтирдик, энди, токи ягона Аллоҳга иймон келтирмагунларингизча, орамизда доимий адоват ва кучли нафрат пайдо бўлди», дедилар. Аммо, Иброҳимнинг отасига қарата: «Албатта, сен учун истиғфор айтаман. Сендан Аллоҳ(азоби)дан бирор нарса қайтаришга молик эмасман», деган сўзида (ўрнак йўқ). «Эй Роббимиз, фақат Сенга таваккал қилдик, фақат Сенгагина қайтдик ва қайтиб борадиган жой ҳам фақат Сенгагинадир». 2
Izohlar
2 (Иброҳим Пайғамбар оталарига раҳмлари келиб: «Албатта, сен учун истиғфор айтаман», дея ваъда берганлар. Лекин отанинг иймонга келмаслигига кўзлари етгач, «Сендан Аллоҳнинг азобини қайтаришга молик эмасман», деб қўшиб қўйганлар.)
Tafsir
Эй мўминлар, Иброҳим алайҳиссалом ва у билан бирга бўлган мўминларда сизлар учун гўзал намуна бор. Ўшанда улар ўзларининг кофир қавмига шундай дегандилар: "Дарҳақиқат, биз сизлардан ҳам, сизлар Аллоҳни қўйиб ибодат қилаётган бутларингиздан ҳам безормиз. Биз сизларнинг динингизни инкор этдик ва биз билан сизнинг ўртамизда адоват ва нафрат зоҳир бўлди. То ёлғиз Аллоҳгагина иймон келтириб, У Зотга ҳеч нарсани шерик қилмагунингизча бу адоват ва нафрат давом этаверади". Сизлар ҳам кофир қавмингиздан безор бўлмоғингиз лозим. Фақат Иброҳим алайҳиссаломнинг ўз отасига: "Албатта мен сен учун Аллоҳдан мағфират сўрайман", деган гапи бундан мустасно. Шу ишдан ўрнак олманглар. Чунки Иброҳим алайҳиссалом бу гапни айтаётган пайтида отасининг иймонга келишидан ҳали умиди сўнмаган эди. Хуллас, мўмин одамнинг мушрик учун мағфират сўраши дуруст эмас. Ўшанда Иброҳим алайҳиссалом: "Аллоҳнинг азобидан бирон қисмини ҳам сендан даф қила олмайман", деган гапни ҳам қўшиб айтганди. "Парвардигоро, ҳамма ишларимизда ёлғиз Ўзингга таяндик ва тавба қилиб Ўзингга қайтдик. Қиёмат куни қайтиб борар жой ҳам ёлғиз Ўзинггадир".