قبسوَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُۖ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخۡرَىٰ فَإِذَا هُمۡ قِيَامٞ يَنظُرُونَ ٦٨
[در آستانۀ قیامت،] در «صور» دمیده می‌شود؛ آنگاه هر کس که در آسمان‌ها و در زمین است، مدهوشِ مرگ خواهد شد ـ مگر كسى كه الله بخواهد؛ آنگاه بار دیگر در آن دمیده می‌شود و ناگهان [همه از مرگ] برمی‌خیزند و چشم‌به‌راه [فرمان پروردگار] هستند.
تفسیر
روزی که فرشته ی مأمور دمیدن صور، در آن می دمد؛ تمام کسانی که در آسمان ها و زمین هستند می میرند، مگر آنان که الله متعال نمردنش را اراده کرده باشد. سپس دوباره فرشته برای زنده کردن، در صور می دمد؛ به ناگاه همگى جان مى گيرند و به پا مى خيزند و در انتظارند که پروردگار با آنان چه خواهند كرد.