قبسمُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقٖۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانٖ ٥٤
[بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‌هاى آن باغ‌ها در دسترسشان است؛
تفسیر
بر فرش‌هایی که آستری آنها از ابریشم کلفت است تکیه زده‌اند، و ثمرها و میوه‌هایی که از آن دو باغ به دست می‌آید چنان نزدیک است که ایستاده و نشسته و تکیه‌زده به آن دسترسی دارند.