وَإِن كَانَ كَبُرَ عَلَيۡكَ إِعۡرَاضُهُمۡ فَإِنِ ٱسۡتَطَعۡتَ أَن تَبۡتَغِيَ نَفَقٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ أَوۡ سُلَّمٗا فِي ٱلسَّمَآءِ فَتَأۡتِيَهُم بِـَٔايَةٖۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَمَعَهُمۡ عَلَى ٱلۡهُدَىٰۚ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ ٣٥
و [ای پیامبر،] اگر رویگردانیِ آنان [از قرآن،] بر تو ناگوار [و دشوار] است، اگر مىتوانى حفرهای در زمین یا نردبانى در آسمان بجویى تا معجزهاى [دیگر] برایشان بیاورى [پس چنان كن. ولی سودی ندارد]؛ و اگر الله مىخواست، قطعاً آنان را بر [مسیر] هدایت جمع میکرد؛ پس هرگز از نادانان مباش.
تفسیر
و –ای رسول- تکذیب و رویگردانی آنها از حقیقتی که برایشان آوردهای بر تو دشوار است، پس اگر میتوانی سوراخی در زمین یا پلکانی بهسوی آسمان بیابی تا دلیل و برهانی غیر از دلیلی که تو را با آن تقویت کردهایم برایشان بیاوری این کار را انجام بده، و اگر الله گردآوری آنها را بر هدایتی که آن را آوردهای میخواست، بهطور قطع آنان را جمع میکرد، اما از روی حکمتی فراگیر این امر را نمیخواهد، پس از جاهلان به این امر مباش، تا از حسرت اینکه ایمان نیاوردهاند از بین نروی.