Qabasفَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٤٩
Fa idhā massal-insāna durrun da'ānā thumma idhā khawwalnāhu ni'matam minnā qāla innamā ūtītuhū 'alā 'ilmi bal hiya fitnatun walākinna aktharahum lā ya'lamūn
Kad čovjeka kakva nevolja snađe, Nama se moli; a kad mu Mi poslije blagodat pružimo, onda govori: "Ovo mi je dato zato što sam to zaslužio." A nije tako, to je samo kušnja, ali većina njih ne zna.
Tefsir
Ako nevjernika snađu nevolje i kušnje, kao npr. bolest i siromaštvo, iskreno se obraća Svevišnjem Allahu moleći Ga da mu ukaže na izlaz. Nakon što Plemeniti Allah otkloni nevolju i dajući mu blagodat zdravlja i imetka, nevjernik govori: “Ovo blagostanje dato mi je zato što Allah zna da ga zaslužujem!” A istina je da su to samo iskušenje i približavanje kazni. I većina nevjernika nije toga svjesna, pa budu obmanjeni Božijim blagodatima.